که مـــاه عاشـــقــانه هـــایمـان را
تماشا می کرد ...
آن شب که شب پره ها
عاشــقـــانه تر
نــــور را می جســـتند ...
و اتاق
سرشار از عطر بوسه و ترانه بود...
دانستم
تـــــو پـــژواک تمــــام عـــاشــقـانه های تاریخی ...
الهی...
با خاطری خسته از اغیار و به فضل تو امیدوار
دست از غیر تو شسته و در انتظار رحمتت نشسته ام
بدهی كریمی ، ندهی حكیمی ، بخوانی شاكرم ، برانی صابرم
الهی...
احوالم چنان است كه می دانی
و اعمالم چنین است كه می بینی
نه پای گریز دارم و نه زبان ستیز
الهی...
بهترین ها را در این ساعات عمر برای دوستانم
كه از بهترین ها هستند مقدر فرما
نه تو می مانی و نه انــدوه و نه هیچکــس از مردم این آبادی... به حبــاب نگـــــــران لـب یک رود قســــم.... و به کوتاهی آن لحظه شادی که گذشــت... غصــه هم می گذرد.... آنچنانی که فقط خاطــــره ای خواهــد مانـد..... لحظــه ها عریاننــد... برتن لحظــه خود جامــه ی اندوه مپوشـان هرگــز;
رها از خستگی های همیشه
باورم کن
بزار تا خالیه سینم
برات آغوش باشه
برهنه از لباس غصه های درو و دیرین
بزار تا بوسه های من برات
تن پوش باشه
تو با شعر امدی عاشق تر از عشق چراغی با تو بودد
از جنس خورشید
کدوم طوفان چراغ و زد روی سنگ
کتاب شعرو از دست تو دزدید
